AWARDS

 

Daan won vijfmaal een Musical Award voor:

  • Beste Choreografie: All Stars (2019)
  • Beste Regie/Choreografie: De Marathon (2018)
  • Beste Choreografie/Musical Staging: Spring Awakening (2011)
  • Beste Choreografie/Musical Staging: Urinetown (2010)
  • Aanstormend Mannelijk Talent: Chicago (2000)

Daarnaast werd hij ook nog vijfmaal genomineerd voor:

  • Beste Choreografie: Woef Side Story (2019)
  • Beste Regie/Choreografie: De Gelaarsde Poes (2017)
  • Beste Regie/Choreografie: Moeder ik wil bij de Revue (2015)
  • Beste Choreografie: Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat (2009)
  • Nederlandse Acteur Werkzaam In Het Buitenland: Chicago Londen (2002)

 

Juryrapport:

All Stars  (2019)

Daan Wijnands is als choreograaf een grootse vaste waarde in musicalland, met een ongekende productiviteit en creativiteit. Alleen al afgelopen seizoen maakte hij voor drie musicals de choreografieën: Selma Ann Louis, Woef Side Story – waarvoor hij terecht genomineerd werd – en All Stars. Voor de choreografie die hij voor laatstgenoemde voorstelling bedacht wordt zijn nominatie verzilverd in de vorm van een Musical Award, en het is – na De Marathon vorig jaar- voor de tweede keer op rij dat hij deze prijs krijgt.

In All Stars ontsnappen volwassen mannen – net als in de tv-serie eertijds – aan de sleur van werk en huwelijk als ze op de groene mat hun potje voetbal spelen. En ze dagdromen intussen over de tijd dat hun levens nog heel wat minder veeleisend waren. Bij zulke mannen – die er vooral niet op uit zijn hun ziel meteen op tafel te leggen – past geen gisse choreografie met elegante danspassen. Daan Wijnands bedacht evengoed een allurerijke en inventieve choreografie die hun karakters en verlangens volkomen recht doet. Stoer, bonkig en toch elegant, en vooral heel geloofwaardig, zijn de passen die deze vrijetijdsvoetballers maken, en de vrijheden die ze zich, al dansend, haast in de beste voetbaltraditie, permitteren. Ze overtuigen in hun ‘gevechtsdans’ met de vrouwen, ze imponeren, en zijn haast aandoenlijk, met hun parapluparade in de regen. Roerend is het moment waarop Mark dansend opkomt als Bram zijn liefdesverklaring zingt. En grensverleggend en betoverend is de sublimatie van de omkering van waarden als de mannen en de vrouwen, in juist niet-traditionele rolpatronen, elkaar dansend ‘te lijf’ gaan: de vrouwen als stuivende voetbalfuries, de mannen in een verstilde Zwanenmeer-achtige setting – en dat ze op dat moment vanzelfsprekend geen volleerde balletdansers zijn ontroert juist extra.

Na een hoop geslaagde choreografieën in het verleden tilt Daan Wijnands zijn creativiteit en inventiviteit naar een nóg hoger plan in All Stars, en hij bewijst zijn vakgebied daarmee een grote dienst. De jury beloont hem dan ook van harte met een Musical Award voor Beste Choreografie.

 

De Marathon   (2018)

De marathon, naar de gelijknamige film, is een van de meest vernieuwende musicalproducties van de afgelopen jaren en daaraan draagt de choreografie van Daan Wijnands in hoge mate bij.

Hoogtepunt is het fysieke machtsvertoon, door lijven die de tand des tijds niet altijd meer kunnen doorstaan, op de lopende banden (of beter: loopbanden) die op het toneel verschijnen. Maar ook op andere momenten blijkt hoe vindingrijk, speels en adequaat de choreografie van Wijnands is. Nergens schiet hij zijn doel voorbij: wat hij bedacht past bij de mannen die de garage bevolken: weinig elegant zijn ze, en al op leeftijd, met een motoriek die geen uitzicht biedt op grootse sportieve prestaties – en toch verleidt Wijnands ze tot een geloofwaardige uitputtingsslag, met gelijke tred, die nog ontroert ook.

Dartel, levendig en energiek: dat is de choreografie van Wijnands, de hele voorstelling door – als de acteurs in de weer zijn met elastische banden, als ze een boksring bouwen waarin ze het tegen elkaar opnemen, als ze een ‘stormbaan’ creëren. Mooi is de dartele dans met de dranghekken, en geestig de plotselinge beweging, van links naar rechts, tijdens de verjaardagsvisite, die de tekst die op dat moment gezongen wordt extra kracht geeft. En de ‘spontane’ dans in de kapsalon is een dans waaraan je als toeschouwer zó mee wilt doen, met of zonder spagaat.

Wijnands doet op zo’n moment een haast roerend statement: het zichtbare plezier dat de acteurs met hun niet al te strakke lijven beleven imponeert misschien wel meer dan een perfect uitgevoerde dans door getrainde jeune premiers.

Daan Wijnands heeft een grote staat van dienst in het musicalvak en ontwierp dit jaar ook de choreografie voor Snorro. Hoog tijd dat hij voor zijn werk, en meer in het bijzonder voor wat hij in De Marathon tot stand bracht, beloond wordt met een Musical Award in de categorie Beste Regie / Choreografie.

 

Urinetown   (2010)

Als choreograaf voor een musicalproductie is het van optimaal belang om te zorgen dat de productie een rijkdom van fysieke bewegende figuren voortbrengt, en dat elk musical nummer, binnen het gegeven, een ondersteuning voor het verhaal vormt.

Bij Urinetown is dit door jou op een zeer bijzonder en speciale manier gedaan. Je bent erin geslaagd met al jouw eigen musicalkennis, kracht en talent om te gaan met gevoelens en emoties op een zeer speelse manier.

De zeer getalenteerde cast is dankzij jouw werk buitengewoon gemotiveerd en door de juiste snaar aangeraakt en daarom ook zeer gedreven om een heerlijke avond theater te verzorgen.

Nergens heerst het gevoel dat de castleden een choreografie moeten doen die te hoog gegrepen is, maar jij bent er juist in geslaagd om er voor te zorgen dat de cast met ongeremd plezier mag werken en met vleugels vliegt.

Het grote succes van Urinetown is dan ook voor een groot deel aan jouw werk te danken.

 

Aanstormend Mannelijk Talent:

Chicago   (2010)

Daan Wijnands haalt het maximale uit verschillende kleine rollen in de musical Chicago.
Hij is vrijwel steeds op het toneel aanwezig, domineert nergens maar imponeert overal.
Zijn danskunst is een dragend element in de voorstelling en van een bijzondere allure.

 

Meer info